A Day at the National Museum

To me, a more honest and appropriate version of the Philippine history by Vicente Manansala
In contrast, Botong Francisco's depiction of Philippine history

Sibugay's Saudi Ahmad's masterpiece
Juan Luna's Bulakenya
I can feel her sorrow
A National treasure, a "gift" by the Spanish government at the time of Elpidio Quirino's presidency. The masterpiece which started it all

The lobby adorned by Impy's chandelier
A Philippine "icon"
Manunungul Jar
Phillip Morris 2008 finalist
A contemporary painting. another Philip Morris 2008 finalist

unforgettable journey before you die #2: Learn Oil Painting

Matagal ko ng pinangarap matutong magpinta.
Palibhasa, buo ang isip sa pag-aaral sa ibang larangan, kaya walang pagkakataon..
Nandiyan na lang ang makuntento sa paglalarawan sa pamamagitan ng lapis o ballpen pag naiinip sa mga lectures ng mga professor nung college days o pag wala lang talagang magawa (pag walang nababasang libro o napapanuod na pelikula sa TV o betamax) o minsan ay makuntento na lang sa panunood ng mga exhibit sa lobby ng Main building, galleries sa 4th floor ng Mega mall, Metropolitan museum, etc.
Mabuti na lang isang araw nagtext ang ngayo'y kaibigan ko nang si Rameer, isang sikat na pintor dito sa zamboanga. Meron daw siyang Art class.. Nag iimbita kung interesado akong matuto ng basic.
Siyempre! pinili ko ang basic drawing at oil painting..

Ang Daan Patungong Cabasalan 1

Mahigit isang daang kilometro o mahigit tatlong oras na ginugol sa biyahe sakay sa isang kulay dilim na Ford Escape kasama sila Jet, Margot,Melvin at siyempre ako..
ang pakay... upang magbakasakaling maliwanagan ang kaisipan, maluwagan at maging malumanay ang kalooban sa pamamagitan ng isang "joyride".
Biglaang desisyon..



Pakana ng inyong lingkod na mahilig sa ganitong di pinag-isipang/pinagpaplanuhang pakikipagsapalaran...exciting! araw ng Linggo na walang masyadong pasyenteng delikado ... kung meron man.. ay handang iwanan ang lahat upang matamo ang pinagnanasahang "katahimikan". Far from the madding crowd.
well... minsan lang sa isang bughaw na buwan nangyayari ang ganitong pagkakataon..
ang nag iinarteng si Margot ay maraming restrictions sa buhay...ayaw mainitan ng araw... pagod magdrive.. ayaw gumastos...in other words-kuripot...
kami na lang gagastos...sabi namin...
mapagpigil hininga naming hinintay na mamutawi sa kanyang bibig ang "sige na nga! yung kotse ko na rin ang gagamitin at kayo ang bahala sa gasolina!"
ang daming kaek-ekan..
Naging excited na rin siya-may ostrich daw na nakadisplay sa petron gas station sa Ipil
nabuhayan ng loob si Melvin- magagamit na naman niya ang kanyang bagong DSLR Canon camera...
si Jet ay ganun din- ang kanyang touch screen Sony digital camera-may iba mang iniisip ay di na mahalaga..
ako naman ay umaasang masilayan ang isang artistang biswal ng bagong probinsya
Ang siste...kakain lang sa Jollibee na siyang pinakamalayong branch ng nasabing fastfood restaurant mula sa Zamboanga..
At ang hanapin ang tahanan ng isang pamosong pintor ng Sibugay province na si Saud Ahmad...
Sa mga hindi nakakakilala sa kanya...well humanda kayo sa mga nakakapanabik na kabanata...sa mga sumusunod na kabanata...

Tuod Art: Bakawan reinvented itself?

What is bakawan or mangrove trees?

This from Encarta online-Mangroves are trees or shrubs that grow in shallow and muddy salt water or brackish waters, such as those along shorelines or in estuaries. Found worldwide in tropical and subtropical areas, mangrove swamps provide excellent nesting and feeding areas for a variety of marine fish, invertebrates, and birds. The Philippines which is composed of 7, 1007 islands is ecologically dependent on its diverse functions both for maintenance of marine life and sanctuary and lately as a form of human shelter and art form...

mangrove divan

mangroove lamp

Typically they produce tangled masses of arching roots that are exposed during low tides. Some mangrove roots extend above the water. These specialized vertical branches, called pneumatophores, act as aerating organs. The most common and most important species, the red mangrove, is so named because of its reddish wood. It has been exploited as a source of charcoal and of tannins, which are used in preparing leather.

There are four common species. The red mangrove belongs to the family Rhizophoraceae and is classified as Rhizophora mangle. The white mangrove and button mangrove belong to the family Combretaceae. The black mangrove belongs to the family Verbenaceae and is classified as Avicennia germinans.

Tawasil Art

mural at the lobby of one of the first private hospitals in the city... most evident is his "ukil" a personal approach- a very prominent feature among most of his art pieces.

Tawasil is fond of portraying the Tausugs way of life such as Moslem women selling fruits indigenous to Jolo and the neighboring provinces, while dressed in their native colourful mahlongs (from a private collection)

award-winning photograph painted

Luck? its probably fate when one encounters the chance of a lifetime to capture life itself.

It was luck though, when i stumbled upon this masterpiece exhibited in one of the largest malls... Congratulations to the photographer from Cebu...

Tawasil

Iyan ang totoo..! Bagamat isang mahigpit na pagtatanggi ang ipinupukol sa inyong lingkod.. nang ipinagpipilitan kong nasilayan ko na ang kanyang ipinagmamalaking obra maestra nung ako'y nakikipagsapalaran pa lang sa kamaynilaan...

Iyan ang totoo..! hindi ko man mapatunayan.. nalilito ba o tanda ng katandaan ng pagiging ulyanin o ito ba'y isang tinatawag na deshabwooo..

Kesyo totoo man o hinde, buong pananabik kong ipagmamalaki ang pakikipagtuos ko sa pinakamagaling na Tausog na pintor ng kanyang henerasyon at siya'y walang iba kungdi si Rameer Tawasil...

Sino at anu ba itong aking tinutukoy...? Isang obra napinamagatang- The Burning of Jolo- isang pagsasalarawan ng karanasan ng isang limang taong gulang nang masaksihan nya ang kagila-gilalas at karumal-dumal na pagsusunog ng Jolo nung dekada sitenta...

Nang ako'y dumapo sa rehiyong ito ng mga Chavakano, Tausog at Bisaya (Chatabis) ... namangha na ako sa kauna-unahang pagkakataon sa isang nakapintang gawa sa papel at waterkolor na naglalarawan ng makukulay na vinta nakakabit sa dingding ng tindahan ng mga libro sa pweblo....Tiene ara alia Guiwan... (tama kaya?) ... Binalak ko mang puntahan wala akong kaperahan at wala akong alam sa lugar na yaon...

Dumating ang pangalawang pagkakataon... isang egsibit sa isang kilalang otel ng mga Intsik na itinago sa pangalan ng hardin at orkidyas...mga ipinintang vinta na kilalang kilala bilang kanyang marka..matitingkad at magagandang kulay na pinaghahalo sa pamamagitan ng kanyang istilong ma-alon? ( ito pala ay tinatawag na ukkil). Sa kasamaang palad... ang bulsa ng inyong lingkod ay butas pa rin ng mga panahon na yaon...unti unting nalagas na dahon ang mga obra hanggang natapos ang buong pag mamatyag...

Bilisan natin ang panahon-dalawang taon hanggang sa kasalukuyan... nanginginig, nangangatal at nabubulol na nakikipag-tsikahan sa pintor ng taon..

Mahaba ang tuwid na hibla ng buhok... bigotilyo at may limang pulgada ang taas..

Hindi katandaan katulad ng naitatak sa aking isipan na ang mga sikat na artista ay uugod ugod, gusgusin, walang ligo at di nagsisipilyo...

Isa pala syang disente at madaldal na tao... sabik magbigay ng opinyon at kwento sa kayang mga naging karanasan...etsetera etsetera...hindi ko akalaing magkikita kami ng personal sa egsibit ng dalawang bagong pintor ng zamboanga... Sila pala ay kanyang mga mag-aaral...

Dalawang araw ang lumipas... buong kabaitan nyang inihatid ang larawan ng isang nakatalikod na babae habang tumatanaw sa papalayong mangingisda upang makipagsapalaran sa karagatan ng Jolo sakay sa kanyang makulay na Vinta...

art de cu b etat

Tawasil and Lourna Fernandez paintings, Claudina painted bottles curtain the tiny windows, colour of the year (2006), hanging greens and sunset rays pouring into this resting cubicle

the gallery

alright, this is the local gallery i mentioned from my previous post. Its a pleasant place, in fairness..

it is situated at la vista resort along the coastal waters of the peninsula. owned by the family of a major politician in the city.. and the photographs said it all.. the museum pieces are expensive though.. by local standard..

the sign-named after the well-respected mayor of the city

an image of the virgin by the garden area


the facade, note the spanish emblem-one of the visitors from manila didnt believe me that this is a spanish embassy


the atrium- my favourite part of the museum

little figurative frogs. pauso ba?


one of the dolls, maria celestina of havana, cuba. of course i love my maria clara more. she's smarter