
Maaga pa lang nang tumungo ako s R.T. Lim branch ng LBC para sunduin ang package ng gamot para sa isang pasyente.
Palabas na ako ng nasabing lugar nang may dalawang mag-asawang nakasakay sa motorsiklo ang tuwang tuwang bumaba at tinawag ang aking pansin.
Pamilyar. pero d ko akalaing dito ko sila makikita..
Ang alam ko'y taga Pagadian sila nakatira bago nagkasakit si Ian..Pero simula nun, nakipagsapalaran na sa Kamaynilaan..
Bakit ko naman makakalimutan...
Sila ang mga magulang ni Ian, isang limang taong gulang na batang may ALL
"Dok, dok, dok! Tama gani ko.. Nakit-an nako ang imong ngalan didto sa ciudad...!
Di ako makaimik masyado... nalulungkot sa naibalitang wala na pala si Ian..Dalawang taon na pala ang nakakaraan...Mag tatatlong taon na ako dito.
"Pasalamat gyud me sa imo dok...sayang katong nawala ka sa PGH, nahirapan na ang mga doktor mag intathecal sa kanya...ikaw lang talaga nakakapag intrathecal doc...duha ka bulan wala sila nakahimo dayon nagrelapse"
Sayang. May kakambal si Ian. Magandang candidate sa transplant.
"May tutulong sana sa amin dok, si Dra Villarta, kaya lang nung nagrelapse, tuloy tuloy na..."
Ok na kayong mag-asawa? napatango sila.."natutuwa lang kami dok nakita ka namin..maraming salamat talaga dok.." nangingilid sa luha ang lalaki, samantalang ang babae ay di na mapigilan sa pagdaloy ang luha sa magkabilang pisngi..
Di na ko nakapagsalita pa. Hinawakan ko ang balikat ng inang nawalan at sabay inakap...
Napatingin ang mga taong dumadaan..
Sila ang inspirasyon ko sa paggiging manggagamot...
Sila rin ang dahilan kung bakit ako narito ngayon...
Nakikipagsapalaran.
Palabas na ako ng nasabing lugar nang may dalawang mag-asawang nakasakay sa motorsiklo ang tuwang tuwang bumaba at tinawag ang aking pansin.
Pamilyar. pero d ko akalaing dito ko sila makikita..
Ang alam ko'y taga Pagadian sila nakatira bago nagkasakit si Ian..Pero simula nun, nakipagsapalaran na sa Kamaynilaan..
Bakit ko naman makakalimutan...
Sila ang mga magulang ni Ian, isang limang taong gulang na batang may ALL
"Dok, dok, dok! Tama gani ko.. Nakit-an nako ang imong ngalan didto sa ciudad...!
Di ako makaimik masyado... nalulungkot sa naibalitang wala na pala si Ian..Dalawang taon na pala ang nakakaraan...Mag tatatlong taon na ako dito.
"Pasalamat gyud me sa imo dok...sayang katong nawala ka sa PGH, nahirapan na ang mga doktor mag intathecal sa kanya...ikaw lang talaga nakakapag intrathecal doc...duha ka bulan wala sila nakahimo dayon nagrelapse"
Sayang. May kakambal si Ian. Magandang candidate sa transplant.
"May tutulong sana sa amin dok, si Dra Villarta, kaya lang nung nagrelapse, tuloy tuloy na..."
Ok na kayong mag-asawa? napatango sila.."natutuwa lang kami dok nakita ka namin..maraming salamat talaga dok.." nangingilid sa luha ang lalaki, samantalang ang babae ay di na mapigilan sa pagdaloy ang luha sa magkabilang pisngi..
Di na ko nakapagsalita pa. Hinawakan ko ang balikat ng inang nawalan at sabay inakap...
Napatingin ang mga taong dumadaan..
Sila ang inspirasyon ko sa paggiging manggagamot...
Sila rin ang dahilan kung bakit ako narito ngayon...
Nakikipagsapalaran.









