Saturday, December 22, 2007

Zamboanga City General Hospital


Zamboanga peninsula's premiere health care facility which was built at the time of "Americanization" of the rather strict mixture of predominantly Chavacano and Moro cultures

Thursday, December 13, 2007

Touching Other People's Lives


Maaga pa lang nang tumungo ako s R.T. Lim branch ng LBC para sunduin ang package ng gamot para sa isang pasyente.
Palabas na ako ng nasabing lugar nang may dalawang mag-asawang nakasakay sa motorsiklo ang tuwang tuwang bumaba at tinawag ang aking pansin.
Pamilyar. pero d ko akalaing dito ko sila makikita..
Ang alam ko'y taga Pagadian sila nakatira bago nagkasakit si Ian..Pero simula nun, nakipagsapalaran na sa Kamaynilaan..
Bakit ko naman makakalimutan...
Sila ang mga magulang ni Ian, isang limang taong gulang na batang may ALL
"Dok, dok, dok! Tama gani ko.. Nakit-an nako ang imong ngalan didto sa ciudad...!
Di ako makaimik masyado... nalulungkot sa naibalitang wala na pala si Ian..Dalawang taon na pala ang nakakaraan...Mag tatatlong taon na ako dito.
"Pasalamat gyud me sa imo dok...sayang katong nawala ka sa PGH, nahirapan na ang mga doktor mag intathecal sa kanya...ikaw lang talaga nakakapag intrathecal doc...duha ka bulan wala sila nakahimo dayon nagrelapse"
Sayang. May kakambal si Ian. Magandang candidate sa transplant.
"May tutulong sana sa amin dok, si Dra Villarta, kaya lang nung nagrelapse, tuloy tuloy na..."
Ok na kayong mag-asawa? napatango sila.."natutuwa lang kami dok nakita ka namin..maraming salamat talaga dok.." nangingilid sa luha ang lalaki, samantalang ang babae ay di na mapigilan sa pagdaloy ang luha sa magkabilang pisngi..
Di na ko nakapagsalita pa. Hinawakan ko ang balikat ng inang nawalan at sabay inakap...
Napatingin ang mga taong dumadaan..
Sila ang inspirasyon ko sa paggiging manggagamot...
Sila rin ang dahilan kung bakit ako narito ngayon...
Nakikipagsapalaran.

Tuesday, December 11, 2007

Huwad na Proyekto

ang nakatiwangwang na ob-gyne ward


Sayang at hindi ko naisipang kunan ng kamera ang isang malaking billboard habang kasagsagan ng eleksiyon sa harap ng pampahalaang gamutan na nagsasaad tungkol sa itatayong bagong OB Gyne ward. Nakalagay ang presyo ng proyekto-6 million pesos, kung kelan ito matatapos at syempre nakalagay ang larawan ng isang tumatakbong congressman ng mga panahon na iyon (na ngayon ay nakaupo na)....

Anu na ang nangyari sa naturang proyekto? Sa ngayon, walang sariling OB-Gyne ward and naturang pagamutan...nakahilera lang ang mga pasyente sa mga corridors ng Ortho ward...naka expose sa mga taong dumadaan...
Ani ng mga nakakaalam...binawi ang funds ng proyekto matapos ang eleksiyon...

Monday, December 10, 2007

pinabili ng suka sa kanto....

pinabili lang ng suka sa kanto...pagbalik nurse na...

bakit kanyo? sa dami ng nagsulputang paaralan para sa nurses sa bawat sulok ng bansa, bumababa na ang kalidad ng mga nagtatapos...
ni hinde marunong umunawa sa "order" ng duktor:

mang gigising ng madaling araw para sa IVF to follow
magtatanung kung okey lang na generic na Meropenem ang ibigay
ano ang diet ng dalawang buwang edad na pasyente
magtetext at magtatanung kung ano ang gagawin dahil natanggal ang IV line ng pasyente
ang pinakamasaklap pag nagtext na may referral-ilalagay sa order sheet ng doctor kung ano ang iyong sinabi: text order-"Ok, I'll see the patient tomorrow"
Boba!!

Nakakatakot...
Mga kababayan ay nanganganib, nakakaawa...
Ganitong uri na ba ng nurses ang naiiwan sa bansa?
O mga bagong graduate na produkto ng mistulang "fly by night" school of nursing...
Samantalang ang mga may karanasan o "mas magagaling" na nurses ay umaalis upang makipagsapalaran sa ibang bansa...

Pinabili lang ng suka sa kanto... nurse na..

Ang dati kong sekretarya na may edad 48 ay tinanggap pang mag-aral ng nursing sa STI...
Pinaalis ko nung isang taon ng madiskubre kong kumukupit at nagbebenta ng gamot ng bigay ng mga med rep...

Nurse na ang profession ng taon...

Sana iba na lang...nagtinda na lang ng suka.

Thursday, December 6, 2007

Another Mother and Child

You and me against the world...
The love and affection provided by a devoted mother...
If only, she can give her life for her suffering son...
At a fresh age of 6 months, already afflicted by a rare disorder...
the doctor said pre-leukemia?
she doesn't know anything about it...
The only thing she knows about it is its unpredictability...
Anytime...
only He knows the time...
She's the only one he has to protect him..
He is her only boy...
But only for a time...temporarily.
But she's still hoping..
Praying..





Mother and Child

The innocence of a three year old boy...Two happy faces, with a big smile. They were happy from two different reasons. The mother was glad that she was reunited with her mother and two uncles. Her mother is a nurse from Libya.. Her two uncles (twins) were both living separately with their respective families: one from Naga City, the other from L.A., California..
The boy was very happy because they were a complete family again-his father just arrived from Bongao...
Little did he know that her mother has few months left...or even days.. He doesn't know that deep inside, she was suffering from the pains of cancer, and from sadness at the thought of leaving her family..
The very reasons why his grandmother and grand uncles arrived to be with their love one even for this last precious time...

Zamboanga City Hall Centennial



Ciudad de Zamboanga's city hall has been a memorable landmark of the city for the past 100 years...This month, it inaugurates its centennial celebration by setting up Christmas lights also in preparation for the coming yuletide season...
Senator Manny Villar opened the celebration and considered it as "the most beautiful and most grandiose city hall edifice in the country...."
Should i believe him? i've never been to all the cities in the country to consider that...its unfair to claim such prestige if you dont have any basis (same is true in the field of medicine)
however, the senator must be speaking from experience during his campaign tour..
The structure itself is remarkable...the turn of the century architecture is evident...there is fusion of both European and old Filipino craftmanship from the bricks and wooden windows adorned with capiz shells...
After all, the structure was the center of a flourishing city which at that time was peacefully inhabited by people from different cultures..Spanish-Filipinos, Americans, Tausugs, Samals, Yakans, Subanons, Chinese, and the so-called Bisaya from neighboring provinces...
At present, this melting pot is still the center for trade and commerce in Region 9-the three Zamboanga provinces, Tawi-tawi, Sulu and Basilan

Thursday, November 29, 2007

About Me

zamboanga city, Philippines